0
0

قبل از شروع مقاله لازم است تا آماری را خدمتتان ارائه کنم.

طبق بررسی‌های دانشگاه آکسفورد ۷۵ درصد از مردم دنیا از سخنرانی کردن می‌ترسند. آمار عجیبی است اما آیا تا به حال به این نکته فکر کرده‌اید که علت این ترس از کجا آمده است؟

در این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که چرا از سخنرانی کردن می‌ترسیم و اصلاً آیا می‌توانیم ترس از سخنرانی را مدیریت کنیم؟

ماجرا به هزاران سال قبل بازمی‌گردد. زمانی که اجداد ما در غارها زندگی می‌کردند. در آن زمان انسان‌ها برای به‌دست آوردن غذا و مایحتاج روزانه‌ی خود باید به خارج از غار می‌رفتند تا بتوانند حیوانی را شکار کرده و برای خود غذا تهیه کنند.

فرض کنید روزی یکی از انسان‌ها به خارج از غار می‌رفت و موجودی را مشاهده می‌کرد که عجیب‌غریب به نظر می‌رسید. حیوانی که روی زمین می‌خزید و به سمت او حرکت می‌کرد. او به حیوان نزدیک می‌شد و می‌خواست با آن ارتباط برقرار کند که ناگهان آن موجود به سمتش حمله می‌کرد. امروزه، ما به آن حیوان عجیب‌غریب مار می‌گوییم. خارج از لطف نیست که بگویم انسانِ داستان ما، بعد از چند ساعت بر اثر نیش مار دار فانی را وداع گفت.

در مقابل، یکی دیگر از انسان‌های غار با همان هدف قبلی به خارج از غار می‌آمد و همان مار را می‌دید. اما او شک می‌کرد که این موجود چیست؟ نکند خطرناک باشد؟ پس برای رهایی از این وضعیت به سمت غار می‌دوید تا از آن مار در امان بماند. به نظر شما علت نجات یافتن فرد دوم از این موقعیت خطرناک چه بود؟

مغز خزنده؛ ناجی انسان در شرایط بحرانی

اگر مغز را به سه قسمت تقسیم کنیم، داخلی‌ترین قسمت آن «مغز خزنده» نام دارد که مسئول واکنش‌های لحظه‌ای و بسیار سریع است. این قسمت از مغز در مقابل اتفاقات ناگهانی فقط سه نوع رفتار را از خود بروز می دهد.

  1. حمله (fight)
  2. ثابت ماندن (freeze)
  3. فرار (scape)

مغز در موقعیت بالا دستور فرار را صادر کرد تا آن انسان از موقعیت خطرناک نجات پیدا کند. بگذارید موضوع را با مثالی امروزی شفاف کنم.

هم‌اکنون، حوالی ساعت 2 بعدازظهر است و شما به جای سفارش پیتزا، آستین‌هایتان را بالا زده و خودتان در حال پخت پیتزا هستید. همۀ مواد لازم برای پخت را روی خمیر پیتزا می‌ریزید و پیتزا را درون فر قرار می‌دهید. سپس، وقت آن رسیده تا پیتزا را از فر خارج کنید. در همین لحظه  انگشتتان می‌سوزد و بدون اینکه خودتان خواسته باشید، دستتان از فر جدا می‌شود.

رفتار بالا، رفتار مغز خزنده محسوب می‌شود. وقتی در قسمتی از بدنتان احساس سوختگی می‌کنید، معز خزنده به صورت غیرارادی دستور عقب کشیدن یا همان فرار خودمان را صادر می‌کند.

در هر دو موقعیت ذکرشده یعنی دیدن مار و چسبیدن دستتان به اجاق‌گاز مغز دستور فرار را صادر می‌کند؛ اما فقط نوع فعالیت اتفاق افتاده تفاوت دارد که در مثال اول مار و در مثال دوم احساس سوختگی است.

مغز خزنده در کدام موقعیت‌های دیگر زندگی دخالت می‌کند؟

گفتیم که مغز خزنده علاوه بر دستور فرار، ثابت ماندن و حمله کردن را برای حفاظت از ما صادر می‌کند. چند وقت پیش در خیابانی در حال قدم زدن بودم. مردی را دیدم که با جوانی در حال جروبحث بر سر جای پارک بود که ناگهان جوان با مشت بر روی صورت مرد کوبید. کاری به اتفاقات بعدازاین ماجرا ندارم اما در این موقعیت نیز مغز خزنده باعث شد که جوان مشت بر صورت مرد دیگر بزند. مغز خزنده در این موقعیت حمله کردن و پرخاشگری را انتخاب کرد تا جوان را از خطرات دورنگه دارد. می‌بینید که مغز خزنده در پرخاشگری کردن ما هم دخالت می‌کند. به‌طورکلی در تمام موقعیت‌هایی که خطرناک احساس می‌شود. مغز خزنده برای دفاع از ما وارد عمل می‌شود. یک‌بار با کشیدن سریع دست از اجاق‌گاز و یک‌بار با پرخاشگری و دعوا با طرف مقابل.

بعد از بیان کردن موقعیت‌هایی که مغز خزنده بر آن دخالت می‌کند به این سؤال می‌رسیم که:

این قسمت از مغز چه ارتباطی با ترس از سخنرانی دارد؟

تابه‌حال برای شما هم پیش‌آمده که بخواهید در جمعی صحبت کنید اما ترس و استرس بر شما غلبه کند؟ هر زمان که می‌خواهیم در مورد مطلبی سخنرانی کنیم به دلیل اینکه چنین موقعیت را تابه‌حال تجربه نکردیم. مغز خزنده این موقعیت را یک موقعیت خطرناک در نظر می‌گیرد و مانند فرار کردن از مار یا جدا کردن دست از اجاق‌گاز استرس و ترس را درون بدن ما ایجاد می‌کند تا ما از سخنرانی کردن صرف‌نظر کنیم و در امان باشیم. مغز خزنده متوجه این نیست که سخنرانی کردن مانند مار و سوختگی خطرناک نیست، بلکه به رشد درآمدی و رابطه‌ای ما هم کمک می‌کند. ازنظر مغز خزنده این موقعیت (سخنرانی کردن) به دلیل اینکه تازگی دارد و یک موقعیت جدید است به همان اندازه‌ای خطر دارد که نیش مار و سوختگی توسط فلز داغ خطر دارد.

 

ترس از سخنرانی

آیا می‌شود برنامه‌ریزی مغز خزنده را تغییر داد؟

آیا تابه‌حال فردی را مشاهده‌ کرده‌اید که وقتی خشمگین می‌شود به‌جای آنکه عصبانیت خود را با پرخاشگری و حمله پاسخ دهد، خشم خود را مدیریت می‌کند تا منطقی‌تر تصمیم بگیرد؟ آیا فردی را دیده‌اید که ترس از ارتفاع ندارد و به‌شدت به پرش از ارتفاع نیز علاقه دارد؟ درحالی‌که اکثر افراد جامعه به‌راحتی خشمگین می‌شوند و بسیاری از افراد هم ترس از ارتفاع دارند چگونه چنین افرادی خلاف این حالات را در زندگی خود پیاده کرده‌اند؟

این افراد با یادگیری مهارت مدیریت خشم و مدیریت ترس از ارتفاع توانسته‌اند برنامه‌ریزی مغز خزنده را تغییر دهند و رفتار دیگری را در مواجه با چنین شرایطی تنظیم کنند. به‌عنوان‌مثال فردی که خشم خود را مدیریت می‌کند. به‌جای استفاده از رفتار حمله در مغز خزنده از رفتار ثابت ماندن استفاده می‌کند و مغز خزنده به‌جای پرخاشگری دستور هیچ کاری نکردن را صادر می‌کند تا فرد بتواند تصمیم منطقی‌تری بگیرد.

شما هم می‌توانید با یادگیری مهارت مدیریت ترس از سخنرانی برنامه‌ریزی مغز خزنده را تغییر دهید تا انتخاب بهتری در شرایط سخنرانی کردن اتخاذ کنید.

برای یادگیری این مهارت کافی است به مقاله‌های ‌دیگر سایت با عنوان مدیریت ترس از سخنرانی مراجعه کنید. تا بتوانید این مهارت را در خودتان پرورش دهید.

 

 

 

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://alishafie.com/?p=1399

نظرات

0 نظر در مورد چرا از سخنرانی کردن میترسیم ؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.